postvirtual

Darth Vader

In Sol on 12 juni 2011 at 11:59

Beste mensen,

Mijn vorige verslag heb ik geschreven midden op de grootste rotonde in het centrum van Madrid. Er reed geen enkele auto langs. De mensen hadden een enorme cirkel om het plein heen gevormd, en terwijl ik in gedachten door de straten van ons dorp zwierf, liepen ze aan alle kanten te zingen.

Wat is er gebeurd, gisteren, zaterdag? Het was de dag dat de nieuwe gemeenteraadsleden ingezworen werden, en dat zouden we niet stilletjes voorbij laten gaan. ‘Iedereen op Plaza de Villa met potten en pannen!’

De politie had zich dit keer goed voorbereid. Er was bijna een hele wijk afgezet, we konden het plein niet op. Maar ik weet zeker dat ze ons gehoord hebben. Bij alle geblokkeerde toegangen stonden groepjes mensen met pollepels op pannen te rammen. En ik kan jullie vertellen, dat maakt een heerlijke herrie.

Na een korte wandeling door de multiculti wijk met mijn kameraad Ronaldo kom ik terug op Puerta del Sol. Er wordt omgeroepen dat de politie een charge is begonnen.

‘Waar?’ vraag ik aan iemand.

‘Calle Bailén.’

‘Hier in Madrid?’

‘Ja. Bij het gemeentehuis.’

Het gaat gebeuren, en godverdomme, ik ben er niet bij. Ik loop naar Communicatie. ‘Vamonos! Vamonos! Allemaal erheen!’

En daar gaan we. Megafoon mee, en flink de pas erin. Wie achterblijft schakelt de beelden in van de livestream.

‘Waarom gaan we eigenlijk?’ vraagt Mehmet. ‘We kunnen toch niks meer doen.’
‘Natuurlijk wel! Als erop geslagen wordt moet je erbij zijn. Ten eerste om het vast te leggen, je moet kunnen getuigen. En ten tweede om massa te vormen. Het enige wapen dat we hebben tegen geweld is ons aantal.’

We komen aan, we vragen rond. We oogsten tegenstrijdige berichten. Ja, de politie heeft bij een andere toegang mensen weggesleept. Maar echt geweld is er niet gebruikt. Het enige dat ze wilden was een vluchtweg vrijmaken voor de hoge heren. De inauguratie in het oude gemeentehuis is voorbij. Nu zijn ze op weg naar het nieuwe gemeentehuis aan Plaza de Cibeles voor de lunch.

‘Allemaal naar Cibeles!’

Op weg ernaartoe loop ik weer even bij Communicatie binnen. De livestream werkt. We zien een rij agenten met helmen op door een smalle straat marcheren. Eromheen publiek. Ze neuriën de duistere mars van Darth Vader uit Star Wars.

Adrenaline vloeit. De massa neemt de brede boulevards. Het is fantastisch. Elke dag moet ieder voor zich de regels respecteren. Maar als je met elkaar bent kan je je eigen spel spelen. En dan bepaal je zelf de regels.

We lopen zingend over de boulevard van Alcalà tot aan de rotonde van Cibeles. Daar staat een immens paleis, een slagroomtaart van torens en frutsels. Het is het oude postkantoor. De hoge heren van Madrid hebben het zich toegeëigend. Nederigheid is ze vreemd. We zullen het ze leren. Ik ben bij de eerste groep die aankomt. Maar we zijn niet genoeg om het verkeer af te zetten. Twee dappere agenten doen nog een poging om de auto’s langs de massa te loodsen. Maar dan komt uit de verte de volgende groep onze richting uit. Kritieke massa. We omhelzen elkaar en gebroederlijk gaan we zitten op de rotonde.

Maar dan? Soms lijkt de spontaniteit van onze beweging zich te vertalen in naïeviteit. Het is middag, het is bloedheet in de zon op het asfalt. Wat doen we?

Een rondedans dus. Ik zit lekker met mijn voeten in de fontein te schrijven terwijl het volk van 15 mei in een wijde cirkel zingend om me heen huppelt.

Het ga jullie goed,
Oscar

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: