postvirtual

Murcia mon amour

In Sol on 6 juni 2011 at 03:08

Mensen,

Ook al slijt ik mijn dagen hier bij Communicatie met het verspreiden van de revolutie in alle talen die ik machtig ben, soms kan het gebeuren dat ik het nieuws over ons dorp ’s ochtends bij het ontbijt in El País moet lezen.

Toen ik hier aankwam waren de kranten vaak behoorlijk lovend. Er werd gesproken over ‘exquisito civismo‘ voor wat betrof de organisatie. Een columniste juichte dat het volk eindelijk weer bezit genomen had van de publieke ruimte. Ze beschrijft hoe de pleinen ons in de afgelopen jaren langzaam zijn ontnomen. De bomen die verdwenen zijn, de bankjes die zijn vervangen door terrassen, de drinkfonteintjes die geen water meer geven. Het plein, waar vroeger de ouderen en de families zich bij het vallen van de avond verzamelden om te roddelen en de kinderen uit te laten, is veranderd in een vijandige ruimte. Een ruimte die alleen nog ergens voor gebruikt wordt als er geld te verdienen valt, met marktjes, of met publiciteitsstunts van de grote bedrijven.

Het werd tijd dat die publieke ruimte eens teruggenomen werd door het publiek. Dat was de geest die je opsnoof in de kranten. Maar na de verkiezingen zakte het nieuws over Acampada Sol vrij snel weg naar de pagina’s over Madrid. En omdat de pagina’s van Madrid toch gevuld moeten worden, werd er iedere dag iemand op uitgestuurd om een ‘lekker stukje’ te schrijven. Daarin werden steeds vaker de problemen van het dorp belicht. Ondanks het ontmoedigingsbeleid wordt er ’s nacht bij de fontein gedronken. Er zijn groepen mensen die drie keer dag bij de gaarkeuken in de rij staan, maar verder weinig doen. Er verscheen een mooie kleurenfoto van een rat die door iemand aan zijn staart omhoog gehouden werd. De dames van Feminisme schenen seksistische intimidatie te verduren te hebben gekregen.

Van Communicatie hebben we een persbericht rondgestuurd dat dit dezelfde problemen zijn als waar de rest van de maatschappij mee te kampen heeft, en dat we daar op onze eigen manier een creatieve oplossing voor proberen te vinden.

Een ander punt van kritiek is het besluitvormingsproces. En daar zit ook wel wat in. Het zoeken naar een consensus waar iedereen mee akkoord kan gaan is bijna niet te doen in een grote assemblee. En bovendien, wat voor waarde heeft een voorstel nog als niemand er tegen is? Het leidt tot besluiteloosheid, vooral over het voortduren van de Acampada Sol. Veel van de werkgroepen willen een datum prikken waarop we feestelijk onze tenten lichten om ons vervolgens op de wekelijkse assembleeën te richten en de beweging langzaam uit te bouwen. Maar er is een harde kern van onverzettelijke kampeerders in de buitenwijken van ons dorp die net zo lang willen blijven tot er iets verandert, maar die zelf niet actief deelnemen aan de beweging. Ze komen alleen naar de Algemene Vergadering om tegen te stemmen.

Welnu, dat las ik dus vanochtend in El País, dat de delegatie van Murcia in de Nationale Vergadering hun eigen systeem van democratie had toegelicht dat veel slagvaardiger schijnt te werken. In Murcia ligt de soevereiniteit niet bij de Algemene Vergadering, maar bij de werkgroepen. De Algemene Vergadering is alleen een adviesgevend orgaan waar iedereen zijn ideeën kan indienen. De werkgroepen gaan er vervolgens mee aan de slag en besluiten bij consensus over het beleid. Sommigen vinden dit systeem antidemocratisch. Maar in Murcia wordt dat ontkend: “Iedereen kan ideeën aanleveren. Maar als je erover mee wilt beslissen, dan moet je ook zelf deelnemen. Iedereen is vrij om zich bij een werkgroep aan te sluiten.”

Zelf vind ik het een mooi systeem. En weer verwonder ik me erover hoeveel creativiteit er vrij komt als mensen samen na gaan denken.

 

In Griekenland wordt het protest inmiddels steeds massaler. Meer dan honderdduizend mensen waren er vanavond op de been in Athene. Tienduizenden in Thessaloniki en andere steden en dorpen. We zouden vandaag tijdens de Algemene Vergadering een rechtstreekse streaming openen met Syntagma Square. De jongens van Audiovisual waren de hele middag bezig geweest met de preparaties ervan. Onze Griekse verbindingskameraad stond telefonisch in contact met het plein. Maar net als alles klaar is voor de uitzending en de mensen hier vol verwachting zitten te roezemoezen barst er een zomerse plensbui los. Puerta del Sol wordt schoongespoel, de vergadering verdaagd. Iedereen naar huis of naar de tenten. Vanavond zijn de goden ons niet goed gezind, maar het gejuich aan het einde van de hoosbui is er niet minder daverend door.

 

Later in Communicatie krijgen we alsnog de rechtstreekse beelden uit Athene te zien. De mensen worden niet alleen steeds meer, ze worden ook steeds beter georganiseerd. Met de jongens van Audiovisual staan we er bewonderend naar te kijken hoe er laserstralen uit de immense menigte omhoog flitsen. Het is allemaal puur machtsvertoon. Ik ben nu al benieuwd naar de beelden van morgen…

 

Groeten,

Oscar

 

P.S. Voor copyleft foto’s van een ludieke demonstratie op Puerta del Sol kijk op http://www.chaosmonster.blogspot.com.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: