postvirtual

21st Century Revolution

In Sol on 2 juni 2011 at 11:23

Aan de rand van Puerta del Sol staat een standbeeld van een beer die tegen een boom opklampt. Het is het symbool van Madrid. Sinds de bezetting is het veranderd in ‘Speaker’s Corner’.

Vandaag stond er een moorse vrouw op een kistje met een meterslange kassabon in haar hand. Wat er precies op aangeslagen stond was van een afstand niet te lezen, maar een groot deel ervan was gemarkeerd in geel. Ze had het over Jezus, en de lijst die ze in haar handen had stond vol met zonden. Ze maakt er een prachtige emotionele performance van. Ze lijkt wel Magdalena. Het groepje mensen dat zich om haar heen verzameld heeft luistert hoofdknikkend toe. Een vrouw heeft een traan in haar ogen. “Als je in Jezus gelooft,” zegt Magdalena, en ze legt haar hand op haar hart, “dan wordt heel de rekening betaald.”

Ik vind het mooi. Dit is ook deel van de revolutie.

Terug in de tent van Communicatie. Dat is deze dagen mijn huis. Bijna heel de dag zit ik er te vertalen of te schrijven, informatie te verzamelen of met mensen te praten. Af en toe loop ik bij Uitbreiding langs om de wereldkaart te zien waar elke dag steeds meer rode puntjes op komen te staan. Het gaat nu ook loos in Buenos Aires. We zitten op alle continenten. Tevreden keer ik terug om de dagelijkse berichten van de pleinen in Frankrijk door te nemen. Er is een zaadje gezaaid en hij is begonnen te ontkiemen.

Er komt een kameraad van Alimentatie naar de balie. Hij wenkt me, geestdriftig. “Dat van de middenstanders die beweren dat ze 80% minder omzet maken is complete onzin.” Hij laat me een serie uitgeprinte blaadjes met cijfers zien. “Dit zijn de verkoopcijfers van Starbucks in de laatste twee weken van mei. Vergeleken met vorig jaar hebben de vijf filialen bij ons in de buurt tien procent meer winst gemaakt.”

“Geweldig!” zeg ik. “Dit moet onmiddellijk gepubliceerd worden. Hoe kom je hieraan?”

“Ik werk bij Starbucks. Ik heb mezelf toegang verschaft tot het systeem.”

Dat zijn dus onze jongens. We zijn overal, en we zijn niet meer te stoppen.

In de loop van de avond wordt er een vergadering van Communicatie gehouden. De stemming is bedrukt. Zojuist is het bericht binnengekomen dat 700 elitetroepen van de Spaanse oproerpolitie in drie kolonnes naar Madrid marcheren. Op het moment dat de minister van binnenlandse zaken het bevel geeft kunnen ze overgaan tot ontruiming.

Wat te doen? We hebben een protocol. We gaan zitten, gearmd, en we gaan niet in op provocaties. Er zullen sms-berichten uitgestuurd worden naar alles en iedereen: ‘Sol wordt ontruimd. Kom ons helpen.’ Toch heb ik mijn twijfels of het een zaak van fotogeniek en romantisch verzet zal worden. “Probeer te denken vanuit het standpunt van de politie,” zeg ik. “Als ze het plein willen ontruimen dan doen ze het om vijf uur in de ochtend als er het minste aantal mensen aanwezig is. Een snelle operatie. Het is voorbij voordat het goed en wel kan worden vastgelegd. Hou daar rekening mee. Blijf data uploaden en zorg dat USB-sticks goed verborgen zijn.”

Onze kameraad Mehmet zit verderop video’s het internet op te sturen. Ik vertel hem over de mobilisatie. Het lijkt waarachtig of hij tevreden is. “Echt waar? Het kan elk moment beginnen?”

“Elk moment,” zeg ik.

We besluiten om een rondje door ons dorp te maken. Wie weet is het de laatste avond. We lopen onder het dekzeil door het centrum, langs de Bibliotheek tot aan de ‘suburbs’ aan de rand van het plein waar de meeste tenten staan. Er wordt gitaar gespeeld en gezongen. We lopen terug door de straatjes naar de andere zijde, naar de ruimte waar de Algemene Vergadering iedere avond bijeen komt. Mehmet is een ongelofelijk type. Hij heeft een politiek bewustzijn en een cultuur waar ik van versteld sta. Hij spreekt net zo makkelijk over Marx en Engels als over Boeddha, Spinoza en Tolkien. Hij vertelt een geweldig verhaal over anarchisten die twee jaar geleden de as van Trotski ontvreemd hebben uit zijn urn in Mexico. Ze hebben de as met bloem vermengd en er koekjes van gebakken. Die zijn vervolgens naar trotskistische partijen over heel de wereld gezonden. “Moet je eens proeven. Is die profeet van jullie toch nog ergens goed voor!”

Ik heb hem geadopteerd als mijn kleine broertje. We staan midden op het plein waar even eerder de Algemene Vergadering afgelopen is. We zien ons dorp onder de klok van Puerta del Sol.

“Mehmet,” zeg ik, “ik heb het idee dat veel mensen gefixeerd zijn met de zoektocht naar waarheid. Of het nu in een religie is, of in een ideologie, in de filosofie of in de wetenschap, of in de revolutie. Ik begrijp dat niet. Wat is er zo boeiend aan de waarheid?”

“Je moet het voelen. Het zuigt je aan,” zegt hij. “Mensen worden erdoor gefascineerd omdat ze er bang voor zijn. De waarheid is het enige dat niet aan verandering onderhevig is, het enige dat nooit vergaat. En dat is niks. Horror vacui, daar komt het op neer.”

“Dan heb ik het nog steeds niet begrepen,” zeg ik. “Ik voel het niet. Misschien omdat ik meer gefascineerd word door schoonheid. Dat is wat ik zoek. Dat is ook waarom ik me aangesloten heb bij de revolutie. Uit esthetische motieven.”

Mehmet vouwt zijn handen en knikt me toe. Hij heeft me geadopteerd als grote broer.
We lopen rond over de paadjes die in de buitenwijken tussen de tenten getrokken zijn. We sluiten ons aan bij een paar kameraden om aan een waterpijp te zuigen. We zijn volkomen ontspannen. Wat er ook gebeurt, onze beweging gaat door. Griekenland is wakker geschud, Frankrijk is aan het ontwaken en zelfs in Italië worden assembleeën georganiseerd. Dit wordt de democratische revolutie. En wij, we zijn de uitverkorenen. Niet alleen omdat we haar mogen meemaken, maar omdat we eraan bij mogen dragen.

Terug bij Communicatie vinden we Riccardo aan de staftafel, de Siciliaanse cameraman. Hij heeft bezoek van Vlad, een kameraad van ‘Audiovisual’, weer iemand op de juiste plaats op het juiste moment. Hij komt uit New York en hij is gespecialiseerd in live streaming. In twee dagen heeft hij de Spaanse kameraden geleerd hoe je een tv-zender moet opzetten. Daarna is hij een biertje gaan drinken. De Spanjaarden kunnen het nu zelf.

“Good ideas travel quickly in a non hierarchical society.”

Dankzij Vladimir beschikken we over een vierentwintig uur per dag nieuwschannel op www.livestream.com/spanishrevolutionsol. De content wordt hier dagelijks door een twintigtal kameraden geschoten. De Assembleeën worden live uitgezonden en trekken op dit moment gemiddeld 8000 kijkers. Nu is Vlad bij Communicatie langsgekomen om plannen te maken voor uitbreiding. Ons nieuwskanaal is gericht op Spanje. We hebben ook een kanaal met content in het Engels nodig. “People are dying to have news from here.” Vandaar dus dat Mehmet, Riccardo, Vladimir en ik ter plekke besloten hebben de Internationale Brigade te vormen. Morgen beginnen we met het schieten van materiaal.

De volgende stap is dan het opzetten van livestreaming via mobiele telefoons. In het geval van politieoptreden is dat van fundamenteel belang. De taktiek die je daarbij gebruik is die van ‘de driehoek’, legt Vlad uit: als er ergens hard opgetreden wordt moet je ervoor zorgen dat je er drie filmende mensen omheen hebt staan, zodat je minstens één iemand anders met een camera in beeld hebt. De politie kan niks doen. Als ze iemand aanvallen die staat te filmen wordt dat door iemand anders vastgelegd. En dat is geen goede p.r. “It’s like taking out a witness.” Bovendien kunnen ze het materiaal niet in beslag nemen want het gaat gelijk het net op. “Deze taktiek werd voor het eerst toegepast in Toronto,” zegt Vlad, hij is een veteraan. “Bijna alle normale televisieploegen werden uitgeschakeld. Maar van de jongens die met hun telefoontjes stonden te filmen werd er niet één gearresteerd.”

Stadsguerilla in de eenentwintigste eeuw is een informatieoorlog. En die gaan we winnen, kameraden. Daar hoeven jullie je geen zorgen over te maken. De Internationale Brigade is al aan het werk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: